Een mooi ontwerp op je website? Ben je mal!

Dit filmpje gaat echt ergens over (die andere filmpjes niet ). Iets wat mij als copywriter uit het hart gegrepen is. Denk na over de bezoeker van je website en vergeet jezelf in de Pecha Kucha van Peter Ros!

Peter Ros, Pecha Kucha Night Amersfoort 23.6.2011 from Pechakucha 033 on Vimeo.

Drie jaar twitter: wat het mij gebracht heeft

Vandaag zit ik drie jaar op twitter. Waarom ik er destijds mee begon, weet ik niet meer. Wat ik wel weet: de eerste tijd deed ik er niet veel mee en begreep ik er ook niet veel van. Zonder smartphone is er eigenlijk niks aan. In het najaar van 2009 kocht ik mijn eerste iPhone en toen was het hek van de dam. Ruim 41.000 tweets en 830 volgers verder, kijk ik terug en beantwoord ik de vraag: wat heeft twitter mij gebracht?

1. Mijn stad is een dorp
Twitter werkt, als je je openstelt. Als je mensen volgt en op mensen reageert. Als je deelt wat er in je omgaat – niet alles, natuurlijk . Als je kennis deelt, grapjes, meningen… Twitter is contact. Twitter is een basis voor vriendschap. Ja, echt. Toen ik ziek was en een zielig tweetje postte, had ik binnen een uur zakdoekjes en kippensoep in huis (dank @LauraSmans). Toen ik foto’s postte van door mij geknutselde armbanden, kwamen er bestellingen binnen. Als ik nu de stad in ga, dan kom ik mensen tegen die ik ken en waar ik gezellig een biertje mee kan drinken. Dat was vroeger niet zo; ik was verlegen (ja, echt waar) en onzeker. Nu heb ik het gevoel dat ik deel uitmaak van de gemeenschap waarin ik leef, omdat twitter van mijn stad een dorp heeft gemaakt. Steeds vaker hoor ik: ‘Jij bent Wanda, toch?’ Eh… ja…

2. De Twirls
Zonder twitter waren ze er niet geweest: de Twirls, twitterende vrouwen die zich inzetten voor goede doelen. In 2010 begonnen als grap: ik zou gaan hardlopen. Op zich al een bijzonder gegeven. De #twirlskalender volgde, in 2011 opgevolgd met het #twirlstheater. Dit jaar gaan we ongetwijfeld ook weer iets moois doen. De wereld een klein beetje beter maken. Dankzij twitter. En ik mag de voorzitter van dat stel geweldige vrouwen zijn . #trots

3. Een bijzonder huwelijksaanzoek
Mijn lief vroeg mij vorig jaar via twitter ten huwelijk. Ik vond het geweldig. Het enthousiasme van iedereen die ons volgt en dus mee kon lezen, was hartverwarmend. Relevant? Nee. Leuk? Ja. We zijn inmiddels getrouwd. Ik mocht niet twitteren op #30sept, maar onze gasten maakten dat ruimschoots goed . #rolanda

4. Goede zaken
Men zegt dat ik veel twitter. Dat klopt. Daardoor ben ik als copywriter ‘top of mind’ bij veel Amersfoortse mensen en bedrijven. Natuurlijk moet je het altijd waarmaken, als ze je inhuren. Gelukkig lukt dat. Dus met twitter als mijn belangrijkste netwerktool heb ik tot nu toe de crisis overleefd.

5. Altijd op de hoogte
Cruiseschip vastgelopen? Kabinet gevallen? Aardbeving in Japan? Voordat je het op de radio hoort, lees je het op twitter. Alles komt gewoon voorbij. Vermiste kinderen of honden, maar ook leuke dingen zoals goede filmptips of leuke grappen. En wil ik iets weten wat ik niet kan vinden met google? Dan zet ik het met #dtv op twitter. De antwoorden rollen binnen en ik ben weer een heel stuk wijzer.

Kortom: meer sociale contacten, meer plezier, meer informatie, meer business en meer relevantie. Dát heeft twitter mij gebracht. Het was gewoon de missing link. Dus, lieve volgers, bedankt .

Filmpje over mij & twitter!

“Voor het Logeion Live Journaal tijdens het Communicatiecongres van de vereniging voor communicatie maakte de gemeente Amersfoort een video-item over een van de vele communicatieprofs in de stad. Het Congres had als thema ’24-7′ en werd gehouden in de Rijtuigenloods op de Wagenwerkplaats. Tekstschrijver Wanda Dijkstra vertelt in het filmpje over haar stad, Twitter, @DeTwirls en het huwelijksaanzoek dat ze via twitter kreeg.”
Gemeente Amersfoort

Ik hou van kleine woorden

Ik schrijf bij het open raam. De trein raast langs. De zwaan bewaakt zijn nest. Het is windstil. En ik, ik hou van kleine woorden.

Grote woorden zijn mooi; daar niet van. Ze hebben een rijke klank en veel letters die goed bij elkaar kleuren. Ja, grote woorden zijn mooi, maar ze zitten vol lucht. Ze hebben geen kracht. Ik hou van kleine woorden. Gedrongen woorden. Ingedikt. Een beetje vierkant. Als baksteentjes liggen ze in mijn hand. Ik hou ervan met deze woorden te bouwen.

Met kleine woorden bouw je poëzie. Het is veel te gemakkelijk om te zeggen wat ik wil met een paar grote woorden. Dan staat daar wel wat ik bedoel, maar niemand die het snapt. Niemand die het voelt. Kleine woorden zijn als de tikjes van een hamertje. Tik tik tik. Ik sla je niet in één keer op je hoofd met een groot en galmend woord, maar ik tik dat wat ik zeggen wil heel voorzichtig bij jou naar binnen. Dat vind ik mooi.

Ik bewijs niet dat ik onze taal beheers door te strooien met grote woorden. Ik laat zien wat ik met onze taal kan door met mooie, kleine woorden mijn wereld te schetsen. De trein. De zwaan. Het open raam. En ik daarachter op de zolder van mijn huis. Aan het werk.

Ja, ik hou van kleine woorden.

Een Grote Dag

Vandaag is Een Grote Dag. Ik maak namelijk straks mijn hardloopdebuut. Voor het eerst in mijn leven ren ik vijf hele kilometers achter elkaar. Dat mag een klein wonder heten, want als er iemand graag zit, dan ben ik het wel. Toch loop ik nu. Drie keer in de week, al negen weken lang.

De uitdaging om te gaan hardlopen, kwam via Twitter. Van @ingeping75. Waarom pakte ik de handschoen op? Hoe haalde ik het in mijn hoofd om er serieus op in te gaan? Dat zit zo: haar tweet paste bij mij op dat moment. Ik was me er al tijden van bewust dat ik eigenlijk moest gaan bewegen. De uitdaging was realistisch. Bovendien mag ik @ingeping75 graag. Ik dacht er even over na. En ik deed het: ik kocht hardloopschoenen, vond een goed beginnersschema op internet en ging hardlopen. Tot mijn verbazing vond ik het al snel leuk. En vandaag maak ik dus mijn hardloopdebuut tijdens de Business Loop Amersfoort.

De gemiddelde communicatieadviseur ziet ‘m al aankomen: zo zit het precies met communicatie. Dat ik ben gaan hardlopen, komt doordat de juiste vraag op het juiste moment op de juiste manier bij de juiste persoon kwam. Niet doordat iemand me erin geluisd heeft met gladde praatjes. Maar gewoon doordat het toevallig allemaal klopte. In ons vak willen we dat graag afdwingen. Dat gaat niet. Als iemand niet wil of kan hardlopen, dan gaat -ie niet hardlopen. Dan kan je communicatie nog zo briljant zijn, het gaat gewoon niet gebeuren. Dus dat wat je in de hand hebt, maak je in orde. En dan is het verder maar hopen dat jouw boodschap binnenkomt op een moment dat iemand er tijd voor heeft en er voor open staat.

Mooi vak. Ik kan er over blijven schrijven. Maar nu moet ik op de fiets naar de Business Loop Amersfoort voor mijn hardloopdebuut…

Trek je eigen kiezen

We denken allemaal dat we kunnen schrijven. In letterlijke zin is dat waar. Je pakt een pen, zet woordjes op papier en kijk: je hebt geschreven. Dat een boodschappenlijstje iets heel anders is dan een scherpe webtekst, begrijpt iedereen. Toch proberen dagelijks vele mensen zelf hun teksten te schrijven. Dat mag, uiteraard. Trek vooral ook je eigen kiezen, vervang zelf de distributieriem van je auto en als je toch bezig bent, geef je kinderen dan ook zelf les.

Gisteren nog: ik krijg een mail van iemand die dacht zelf wel even teksten te kunnen schrijven voor zijn website. Na enkele weken worstelen volgde hij eindelijk het advies van zijn vrouw op. Zij werkt bij een organisatie die al jaren klant is bij mij. Een tevreden klant, mag ik wel zeggen. Haar man liet zich overtuigen, want het lukte hem niet. Hij heeft de klus nu over mijn schutting gegooid en ik ga hem blij maken.

Wat ik doe, is niet zomaar schrijven. Zoals een tandarts, automonteur of leraar ook niet zomaar wat doet. Goed schrijven is meer dan geen spelfouten maken. Goed schrijven is raken; ontroeren, vermaken, overtuigen. Een goede tekst heeft effect op de lezer. Dus ik stop effect in een tekst. Zo simpel is het.

Daarom heb ik mezelf genomineerd voor de Dutch Small Business Blog. Met als argument dat ik echt goed schrijf, maar niet uit de luwte kom door bescheidenheid! Ik heb me namelijk voorgenomen om er niet meer bescheiden over te zijn.

Schrijven is een vak. Mijn vak. Dus stop met modderen en bel me.

Gun je mij de Dutch Small Business Blog Award? Stem dan op mij >>

Beatrix is een genie

“Je spreekt elkaar zonder gesprek, je kijkt naar elkaar zonder de ander te zien. Mensen communiceren via snelle korte boodschapjes. read more

Doelgroepgericht schrijven is niets nieuws

‘Gedrukte letters laat ik u hier kijken,’ schreef de beroemde Nederlandse dichter Leo Vroman in 1949. Zijn prachtige gedicht ‘Voor wie dit leest’ is een staaltje doelgroepgerichtheid waar veel hedendaagse copywriters een puntje aan kunnen zuigen. read more