Een Grote Dag

Vandaag is Een Grote Dag. Ik maak namelijk straks mijn hardloopdebuut. Voor het eerst in mijn leven ren ik vijf hele kilometers achter elkaar. Dat mag een klein wonder heten, want als er iemand graag zit, dan ben ik het wel. Toch loop ik nu. Drie keer in de week, al negen weken lang.

De uitdaging om te gaan hardlopen, kwam via Twitter. Van @ingeping75. Waarom pakte ik de handschoen op? Hoe haalde ik het in mijn hoofd om er serieus op in te gaan? Dat zit zo: haar tweet paste bij mij op dat moment. Ik was me er al tijden van bewust dat ik eigenlijk moest gaan bewegen. De uitdaging was realistisch. Bovendien mag ik @ingeping75 graag. Ik dacht er even over na. En ik deed het: ik kocht hardloopschoenen, vond een goed beginnersschema op internet en ging hardlopen. Tot mijn verbazing vond ik het al snel leuk. En vandaag maak ik dus mijn hardloopdebuut tijdens de Business Loop Amersfoort.

De gemiddelde communicatieadviseur ziet ‘m al aankomen: zo zit het precies met communicatie. Dat ik ben gaan hardlopen, komt doordat de juiste vraag op het juiste moment op de juiste manier bij de juiste persoon kwam. Niet doordat iemand me erin geluisd heeft met gladde praatjes. Maar gewoon doordat het toevallig allemaal klopte. In ons vak willen we dat graag afdwingen. Dat gaat niet. Als iemand niet wil of kan hardlopen, dan gaat -ie niet hardlopen. Dan kan je communicatie nog zo briljant zijn, het gaat gewoon niet gebeuren. Dus dat wat je in de hand hebt, maak je in orde. En dan is het verder maar hopen dat jouw boodschap binnenkomt op een moment dat iemand er tijd voor heeft en er voor open staat.

Mooi vak. Ik kan er over blijven schrijven. Maar nu moet ik op de fiets naar de Business Loop Amersfoort voor mijn hardloopdebuut…