Sonnet voor Japan

De wereld brandt. Ik lak mijn nagels rood.
Het nieuws laat zien dat ik niet helpen kan.
Wat moet ik doen? Moet ik het stelpen dan?
Terwijl ik leef vindt weer een land de dood.

De krant schreeuwt moord en brand, ook het journaal.
Ik merk dat ik mijn ogen sluiten wil.
Ik lak. Ik sluit de wereld buiten. Stil!
Dat ik niks doe, dat is toch heel normaal?

Mijn huis is sterk. Mijn nachtrust goed. Geluk.
Een plakje cake. M’n koffie. Slagroom stijf.
De zon. De tuin. Mijn dag kan niet meer stuk.

Daar in Japan redt men het vege lijf.
Hier denk ik dat ik toch de dag maar pluk.
Ik koop mijn aflaat wel op 555.