Ik mag kiezen

Mijn vorige blog ging over het vertrek van Job Cohen. Ook deze keer schrijf ik over de PvdA. Als PvdA-lid mag ik namelijk kenbaar maken wie ik zie als leider van onze Tweede Kamerfractie. Dan moet ik wel weten wie mijn voorkeur heeft en dat is zo eenvoudig nog niet. Alle vijf zijn ze slim, sympathiek en ervaren in de politiek. Waar onderscheiden zij zich dan op?

Diederik
Diederik Samsom heb ik ontmoet; hij bezocht onze nieuwjaarsborrel in 2010. Zijn campagne voor het leiderschap heet ‘Nieuwe Energie’ en het moet gezegd: dat heeft hij. Hij barst van de energie en is welbespraakt. Men ziet hem als links en ik denk dat dat wel klopt, al is hij in alle redelijkheid bereid om overal over te praten, ook over thema’s die gevoelig liggen. Dus: heeft hij de partij iets te bieden? Jazeker. Diederik is een kanjer.

Ronald
Ook Ronald Plasterk heb ik ontmoet. Hij was op onze feestelijke ledenbijeenkomst in september 2011. Ook voor hem geldt: welbespraakt en energiek. Bovendien heeft hij van die leuke lichtjes in zijn ogen. Daar win je de oorlog niet mee, maar het doet het leuk op de posters. Ik heb de indruk dat hij van de generatie PvdA’ers is die ik wel eens ‘van de oude stempel’ noem. Niks verkeerds aan, maar mogelijk wat passé. Zou hij het kunnen? Ongetwijfeld. Zet ik hem op 1? Nee.

Lutz
Lutz Jacobi had ik nooit eerder gezien op televisie of in de krant. Kan aan mij liggen, uiteraard. Ze is van een ontwapenende nuchterheid, maar zij overtuigt mij niet. Ik krijg de indruk dat zij sterk neigt naar ouderwetse, socialistische ideeën en dat is niet mijn route. Voor een PvdA’er ben ik behoorlijk liberaal; haar manier past niet bij mij. Dus dat is duidelijk: Lutz is het niet. Sorry, lieve Friezin…

Martijn
Dan is daar Martijn van Dam, goed van de tongriem gesneden. Voor een PvdA’er best een rechtse rakker. Hij is bereid allerlei heilige huisjes van onze partij ter discussie te stellen en daar hou ik van. Misschien gaat hij daarin wel wat ver; hij zegt heel vaak ‘ik wil deze partij veranderen’. Daar hou ik niet van. Hij is ook nog erg jong, maar dat vind ik eigenlijk geen bezwaar. Toch denk ik dat hij nog een beetje moet rijpen – klink ik nu als een ouwe taart?

Nebahat
Ik hoop haar snel een keer te ontmoeten, want eigenlijk… ben ik gewoon fan van haar. Ze is van ver gekomen – letterlijk. In de debatten zie ik in haar een mens met alle dimensies waar ik van hou: kracht, emotie, intelligentie, kennis, nuance.
Had ze zich sportiever moeten opstellen bij Pauw en Witteman? Tja, dat denk ik wel, al deden de heren interviewers heel flauw. Vermoedelijk vindt ze dat nu zelf ook. Komt goed, als je het mij vraagt. Ze is niet gek.
Trouwens, ik denk dat Nebahat ons allerbeste antwoord op Wilders is. Daar laat ik mij niet door leiden, maar het is een fijne bijkomstigheid. Laat zij haar tanden maar in hem zetten. Als het moet, is ze knetterhard.
Haar grootste voordeel voor mij is dat ze een rood hart heeft, maar ook breder durft te denken. Zij durft bijvoorbeeld hardop te zeggen dat ze zou willen samenwerken met het CDA en dat vind ik prettig. Ik denk namelijk ook dat CDA en PvdA niet zo heel ver uit elkaar liggen. Beide partijen gaan uit van dezelfde idealen, al verschilt de manier waarop ze deze willen realiseren.

Dus: Nebahat, mijn steun heb je. Succes!

Ik ga nu stemmen en dat ziet er zo uit:
1. Nebahat
2. Diederik
3. Martijn
4. Ronald
5. Lutz

Open brief aan Job Cohen

Geachte heer Cohen, beste Job,

Zojuist bereikte mij het bericht dat u uw functie neerlegt. Ik hoop van harte dat het uw eigen keuze is en dat u niet onder druk bent gezet.

Afgelopen zomer was u bij ons in Amersfoort. We hebben toen onder andere de Voedselbank bezocht. Ik bewaar goede herinneringen aan die dag. Ik was onder de indruk van u. U bent vriendelijk, open en geduldig; dat is goud waard. U bent een intelligent, warm mens met een visie op de koers van ons land. Dat het voor de camera en in de Kamer niet lukte om anderen van het PvdA-geluid te overtuigen, vind ik heel jammer, juist omdat u ‘in het echt’ wél goed overkwam.

Ik vertelde aan iedereen die het horen wilde, dat ze u persoonlijk zouden moeten ontmoeten. Als elke Nederlander mee kon maken wat ik die dag gezien heb, dan zou niemand meer moeilijk doen over u. Van mij hoeft er geen straatvechter in de Kamer. Doe mij maar een integer mens, een vaderfiguur, zo iemand die je op je tas of zelfs je kind zou laten passen. Zo iemand bent u en ik geef het de PvdA te doen om een waardig opvolger te vinden.

Ik stond pal achter u als mijn partijleider. Ik heb nooit begrepen waarom dat niet voor de hele PvdA gold. In mijn optiek was het sterk geweest als we aan alle kanten hadden uitgestraald: laat Cohen gewoon Cohen zijn. Doordat sommigen hun twijfels over u uitspraken, werd het koud en tochtig in Den Haag. Als iets u werkelijk geschaad heeft, is het wel het gezeur in eigen gelederen. Daar baal ik van. Ik hoop dat u het los kunt laten.

Met pijn in het hart wens ik u alle goeds en bovenal rust.

Met vriendelijke groet,

Wanda Dijkstra
Voorzitter PvdA Amersfoort

De consumentenbond is niet consumentgericht

Ik had er al zo mijn twijfels bij, maar nu weet ik het zeker: met de klantgerichtheid van de consumentenbond is het niet best gesteld. Mooi blaadje, leuke testjes… maar wacht even… Wat is die club nog 1.0, zeg! Ik weet het, het is heel erg 2010 om in 1.0 en 2.0 te spreken, maar 2010 is nog niet voorbij. Dus het mag nog.

Vorig jaar had ik een nieuwe smartphone nodig. Nou ja, nodig… dat is een relatief begrip. Ik had wel een ding om mee te bellen, maar dat vond ik niet goed genoeg. Ik wilde me het schompes twitteren, altijd online kunnen, muziek draaien. Dat soort leuke dingen. Welke smartphone moest ik hebben? Dat is nou echt een vraag voor de consumentenbond. Die hadden daar net een test over gedaan. Dus: ik wilde die test. Gaat niet. Moet je lid worden.

Lid

Ja! Lid worden! Voor. Een. Heel. Jaar. En dat kost je €61,=. ‘Dat is dan wel inclusief de consumentengids, mevrouw!’ Oja, dat blad van ze. Met tests die eigenlijk alweer over de datum zijn als ze van de drukker komen. Hoef ik niet. Maar ja. Ik wilde het besluit een iPhone te nemen graag goed onderbouwen – dat ding is namelijk wel de duurste smartphone. Om ‘m nog wat duurder te maken, werd ik dus lid van de consumentenbond. Om in hun test te lezen dat de iPhone inderdaad de beste smartphone is. Dacht ik al. Het werd dus een iPhone. En ik nam mij voor om mijn lidmaatschap meteen op te zeggen.

Formulier

Je raadt het al: dat vergat ik. Dus vorige week viel de factuur op de mat voor mijn tweede jaar als lid van de consumentenbond. Oja, dat wilde ik niet. Even bellen. Echt verbaasd was ik niet: stilzwijgende verlenging, tijdig schriftelijk opzeggen. Schriftelijk? ‘Het mag ook op de site, mevrouw.’ O, gelukkig. De dame aan de andere kant van de lijn vertelde mij waar ik in de ondoorgrondelijke menustructuur van de site Het Formulier kon vinden waarmee ik kon opzeggen. Formulier. Hou toch op. Maar goed, ik heb het braaf gedaan.

Coulance

Oja, wilt u ook ophouden mij de gezondgids te sturen? Die hoef ik niet. ‘O, maar daar heeft u net een abonnement op genomen!’ Nee hoor, ik niet! ‘Jawel, mevrouw.’ Nee! Dat wil ik niet! ‘Nou, dan zal ik het uit coulance beëindigen.’ Coulance?? Ik hield me in. Ik bedankte haar zeer vriendelijk.

1995

Hemeltje lief. Wanneer houden al die clubs en bladen er eens mee op dat je voor een jaar aan ze vast zit? Hoe 1995 is dat? Dat wil de moderne – let op het woord – consument helemaal niet meer! We willen vrij zijn. Nu een test downloaden op de site van de consumentenbond, morgen ergens anders. We willen best betalen per test, zoals we per nummer betalen op iTunes. Had ik gerust een paar euro voor neergeteld. Dat kan volledige geautomatiseerd, dus wat is het probleem?

Probleem

Ik denk dat ik wel weet wat het probleem is. Er staat ergens een prachtig gebouw bomvol werknemers. Ze zijn als de dood dat ze dat niet meer kunnen betalen als ze ons, de consument, laten bepalen wanneer wij wat willen kopen. Terwijl ik denk: dit is 2010. Je wint er klanten mee als je ons vrij laat. Ons. De consumenten. Misschien heb je dan geen leden meer die €61 per jaar betalen, maar wel een heleboel mensen die per test bijvoorbeeld €2,50 neertellen. Op het moment dat zij dat willen. Linkjes vanaf sites als kieskeurig.nl. Betalen met PayPal of desnoods iDeal en hoppeta, weer een paar euro in de pocket.

Check

Dus. Zinloos, duur lidmaatschap beëindigd per 1 september 2011. Check. En mezelf voor de zoveelste keer voorgenomen nooit meer ergens lid of abonnee van te worden als ik er voor een jaar aan vast zit. Behalve dan bij T-Mobile. Want daar krijg je er een iPhone bij, de beste smartphone volgens de consumentenbond.